马瑞生 在 中国

De eerste van 24 weken zit er alweer op, in dat licht lijkt het ineens ook zo lang niet meer. Vanavond rond 10 uur ben ik exact 7 dagen in Xiamen en inmiddels is het ook alweer 1 september hier en dan te bedenken dat ik 1.5 week geleden nog midden in Bad Kleinkirchheim, Oostenrijk op vakantie was. Time flies when you’re having fun…

Nouja, van fun kun je niet echt spreken de laatste dagen… Urenlang op je stageplek zitten zonder duidelijk doel voor ogen is niet bepaald de meest enerverende ervaring aller tijden, van 9 tot 5 aanwezig zijn en die 10 minuten die je tussendoor dan buiten loopt zijn zo vermoeiend dat je gelijk terug wilt naar je bed. Als je dan ook nog eens de was moet doen als je thuiskomt en nog ergens eten vandaan moet toveren blijft er niet echt heel veel tijd over om iets leuks te doen, oftewel, het is tijd voor een wasmachine! Al is het alleen maar om te zorgen dat ik net iets meer tijd over heb(en me kleren er daadwerkelijk schoner uitkomen dan ze er in gegaan zijn).

Enerverend wordt het vanavond/morgenochtend overigens wel, dan komt namelijk de Typhoon ‘Lionrock’ over Xiamen heen en op de bovenste etage(30 hoog) sluit ik niet uit dat het gebouw een behoorlijk stukje heen en weer zwaait, zo hoort het in ieder geval wel te zijn om te zorgen dat het niet afbreekt. Maar ik heb nog nooit een Typhoon meegemaakt en zeker niet bovenin een enorme flat… Dus mocht ik het er niet levend vanaf brengen, het gaat jullie goed! In ieder geval heb ik de was maar vast naar binnen gehaald vanochtend Voor meer info over ‘Lionrock’ zie: http://www.whatsonxiamen.com/news14302.html

Anyway, terug naar de werkelijkheid van de dag. Het is dus lekker niksen op kantoor tot volgende week, dan komen de Chinezen waarschijnlijk(toch wel) en mogen we lekker een weekje cultuur snuiven(of zoiets). Gisteravond hadden we echter alvast het eerste CHECK-IT uitje met de Nederlandse afvaardiging en laat ik het zo zeggen, op kosten van de zaak bij een vijf sterren hotel eten is geen straf. Sterker nog, het was echt een restaurant naar mijn hart! Toen ik namelijk enkel salade en een pizza(ja, alleen ik eet pizza in China) bestelde hebben ze me serieus gevraagd of ik toch echt geen soep erbij moest hebben, want ze vonden het wel een beetje weinig. Weigeren is onbeleefd in China dus ook dat soepje er maar bij genomen…

Wat wel een beetje vreemd is voor een vijf sterren hotel, buiten de kaart, is dat de helft van de kaart gewoon niet te bestellen was omdat het op onverklaarbare wijze op was. Zo wilde ik een grotere pizza(die stond ook op de kaart), maar dat kon niet, en ook een milkshake kon even niet gemaakt worden. Gelukkig waren de salade, soep en pizza wel echt voortreffelijk bereidt en voor het eerst in me leven was het dan ook een salade die naar meer smaakte. Helaas was de pizza echt heel erg klein, maar dat is misschien maar beter voor me ook! Alles bij elkaar was het niet bepaald ‘Haute Cuisine’, maar het is ook niet alsof ik daar op zit te wachten! Nu hoefde ik in ieder geval eens een keer niet het kindermenu te bestellen

Na 3 dagen McDonald’s en een avond pizza is het echter wel zaak om weer een beetje op het rechte pad te komen qua eten, dus maar eens met de Chinezen hier praten over een paar leuke restaurantjes. Is ongetwijfeld ook een stuk goedkoper

Maar de tijd gaat dus gewoon vrij hard en ik heb nog geen moment gehad dat ik echt heel veel tijd(of zin, want je loopt hier niet voor je lol met een zware camera in de hitte) gehad heb om foto’s te maken maar ik heb er nu dan toch eindelijk een paar op Picasa kunnen plaatsen, die kun je rechtsboven via de link ‘Foto’s’ benaderen of direct via de volgende link:
http://picasaweb.google.com/110480553027599586056/Xiamen

Verder heb ik gisteren nog even ge-Skype-t met mijn moeder en zwager, was weer even leuk om bij te praten, zeker nu mijn broer plotseling het huis verlaat om samen te gaan wonen met zijn vriendin. Toen ik weg ging was de eerste bezichtiging van een huis net achter de rug en amper een week later schijnt de inrichting al zo goed als klaar te zijn. Zoals ik al zei, time flies…