马瑞生 在 中国

Nee nee, je kunt nog lang wachten voordat ik Fase 2(kom op, wat een slecht verhaal is dat) en heimwee verhalen ga schrijven. Het leven in Xiamen is gewoon goed, zo goed zelfs dat je nog weleens wilt vergeten dat China eigenlijk een ontwikkelingsland is. Uiteraard zie je hier de straten waar het allemaal niet zo hyper modern is, toch zijn de meeste mensen er gewoon vrolijk en tevreden met wat ze hebben(zo oogt het in ieder geval). Het heeft dan ook een aantal weken geduurd voordat ik echt tegen de eerste negatieve kant van China als ontwikkelingsland liep…

Ja hoor, het heeft bijna twee weken geduurd, maar nu heb ik toch echt mijn eerste ‘What the fuck’-moment gehad in China. Zit ik gisteravond net lekker te eten in een garagebox in de Hu Tong(sloppenwijk), zie je 2 meter verderop in de keuken een vrouw met een kind op haar arm. Helaas moest dat lieve kleine Chineesje zich net even ontspannen boven één van de pannen… WTF?! 

Je zou het bijna vergeten als je in het tropische klimaat van Xiamen maar de zomervakantie is vanaf vandaag officieel voorbij en dus is het werken geblazen, althans, dat zou je verwachten…

Daar is hij dan toch eindelijk, mijn eerste bericht vanuit Xiamen! Het heeft vanaf het moment dat ik dinsdag uit bed kwam 30 uur geduurd voordat ik een keer in mijn appartement aan was gekomen in Xiamen. Dan is de eerste vraag natuurlijk, “hoe is het daar”? Nou, vooral heel erg warm!

Nog drie weken en dan kom ik hopelijk veilig aan in Xiamen, China, zo’n kleine 10.000 km van mijn thuisbasis Zoetermeer. Drie weken lijken nog een lange tijd, maar vergeleken met de 24 weken die ik er door zal brengen heb ik de langste tijd in Nederland nu eerst wel gehad. Voor ik vertrek moet ik uiteraard echter nog wel wat dingen regelen…